گروه گردشگری و کوهنوردی گلگشت آریانا

روز ها در گذرندخنده ها می گرینددست ها پینه کنان می کارندذهن ها در تپش هر عملی می شکفندو چه زیباست طبیعت، می بینی؟ می شنوی؟هر فکر می کوشیدکاغذی پول کندکاغذ پول شدهفکر کوته کرده، ریشه ی عاطفه را گردن زدو چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟دفترم می کاردواژه ها را در خودقلمم می شکند زیر دردش ز حقیقت در خودشیشه های پنجره امدر صف ها شدن هر نفس اندهر نفس در پی لقمه نانی به حیاتو چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟چرخ های ساعت دیواری، می جوند ثانیه رادست مادر به مناجات خدا درگیر استدل شبنم ز سرمای زمستان یخ زده استو چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟ + نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۶ساعت 13:30&nbsp توسط زهرا مقامی | گروه گردشگری و کوهنوردی گلگشت آریانا...

بامدادی بلبلی در ناله و فریاد بودنالههای زار او در گوش گل چون باد بودگفتمش : نشنید گل ، بیهوده مینالی چرا؟گفت : ما را از ازل ، با گل چنین میعاد بودعیب ما ، در بیوفایی ، مدعی را گو : مکنهر کجا با هر که بنشستیم ، او در یاد بودجام می چونت بدست اُفتد ، بنوش و غم مخورخوش سرود مجلس جم ، هر چه باداباد بودهر کجا شیرین لبی دیدیم در آفاق عشقسرخی لعلش ز خون دیدهٔ فرهاد بودچرخ ،آن روزی که رزق خلق قسمت مینمودسهم ما « نانی که از دستش به خاک افتاد » بودعاشقان را صبر باید « سالک » از جورش منالعاشقی را دیدهای کز یار خود دلشاد بود؟ + نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۶ساعت 13:31&nbsp توسط زهرا مقامی | گروه گردشگری و کوهنوردی گلگشت آریانا...